Όταν την πρωτοείδα ήταν στα ίσια της. Ανεβασμένη πάνω σε μία εξέδρα να κοιτά το συνεχές πέρα- δώθε των αυτοκινήτων στη Λεωφόρο Συγγρού. Όταν την ξαναείδα όμως μετά από δύο ώρες, είχε κάνει ήδη την υπέρβασή της. Έστω κι αν για αυτή την υπέρβαση βοήθησαν άλλοι, το μήνυμα για το κυνήγι του... αδύνατου το έστειλε. Κάποιες φορές το καταφέρνουμε, άλλες το πλησιάζουμε κι άλλες, ίσως και να σηκώσουμε τα χέρια ψηλά. Το σημαντικό όμως είναι ότι σε αυτή την διαδρομή, είτε φτάσουμε στον τελικό προορισμό είτε όχι, δεν τα κρατάμε δεμένα..